Cavadd Christia

Cavadd IV – Christia

Sy word wakker in ‘n halfdonker vertrek. Die enigste lig brand vanaf ‘n enkele kersvlammetjie op die tafeltjie langs haar bed.
‘n Lang ruk lê sy stil.
Die lakens is skoon en koel, waar haar kaal bene en handpalms daarteen rus. Die kussing is stewig, haar hare effens natgesweet. Sy kan geen geluid bo die gehamer van haar eie polsslag in haar ore hoor nie.
Sy sit regop.

Klipengel

My nooi se naam is Hadeda, Hadeda Willemse. Wat haar ouers gedink het toe hulle haar dié naam gegee het sal g’n mens ooit weet nie. Hadeda Willemse is die meisie wat die minste na ‘n hadeda lyk het van al die meisies wat ek ken. Klein, fyn, met ‘n rosige mondjie en ragfyn goue krulle. As sy praat met haar melodieuse, soet stemmetjie is daar geen sprake van ‘n hadeda se gekrys nie. Maar dit is juis oor daardie soet stemmetjie van haar, en my gehegtheid daaraan, wat ek in hierdie hele gemors beland het. Sien, Hadeda het my […]